اســــیرِ عـــشق تو گـــشـــتیم مرو از برِ ما     هوای کوی تـــو هـــــرگز نرفت از ســرِ ما

بـــسان آئـــینه هـر دل صــــفا گرفت ز , یاد     بـــیا ز ســــیرت ِ نـــــرگِس نگر دلـــــبر ما

مَی است طــفیلِ نگاه ِ قــــدیم در انـــــبیـــق     بلی رقـیب  به خیا لست که هست همسَر ما

او مُـبـتلای صفت گشت و الف و یک درآن      بـــیا نــــمایــش جان بِین , بـَـــین ساغر ما

حــدیث ِ دل زَ فــراق از زبان ِ جان به شنـو     کـــجا شــــد آن دِلِ نا لان که بـود بَر  دَرِ ما

جهان تـمام بجان بین که این سیر و سلوک      پـــیاپی آمـــده گـــشتـــه مــدام افـــــسر ما

از آن زمـان که جـهـاندارِ ما جان به گرفـت    

دیگـــر نماند( طـــراوت) و رفت باور ِمـــا

بین= به بِین .   بَـــین =  در میان