شنیدن از نام الله ج:
سروده داکتر محمد طیب طراوت : دلو سال 1389
گفت ا ین نام ا ز بــرایــــم نا مـــــها چــو ن بــــخوانی می رسا نم کا مـــها
بــــهر هر ا سمــــــم تفــکر هــا بـکـن ای بـخو ان نا م ها به صبح و شا مها
گر به چـشم عشـــق بنــا مم بنــگری ا ز مَیـِی عشـقـت بر یز د ر جــا مـها
ر ا ز ما با محــــر ما ن را ز گــوی حفـــظ د ا ر ما را ز پـیش خـامــها
خا ص شو تا خاص ها آیند به پیـش تا نگـــــردی خــــــود به گِردِ عا مـها
با نــــیا ز خو یش سلا مت می شـوی سو ی ما آ یی ر هـی ا ز د ا مـهـا
د ر ا لف تــنـها و بی چـو نــم بد ا ن شـــو د قــــیق ا ند ر مـیا ن لا مــها
هـمـچو تو کر د ند طــواف تــخـت ما کا فــر و مؤ مـــن و هـــم ا سـلا مـها
مـن در این نا م ظا هر و با طن شد م هـر که خـو ا هد ا ز جـمع ا قـو ا مــها
ر ا ز ها پــــیدا و هــــم پـــنهان کــنم می بَـــــرم زنــگ د ل و ا صـنا مهـا
ا ز( طـراوت) شــاد و خـــرم کرده ام
هـــرکه د ر کو یم نــهــا د ه گا مــها
