بمناسبت عروسی محمد ناصر جان فرزند داکتر محمد عارف امانیار رئیس صاحب مالداری

 وزارت زراعت هفتم سرطان 1393

جـــــشن شادی را گل افـــــشانی نمــود ... دعـــــوتِ دوســـــــــــتان ارزانی نمـود

داشــــت محمد ناصر عــــزم زنـده گی ... روی چون خـــورشیــــــــد تابانی نمـود

در گلــــستان جــــهان کرد انتـــــخــاب ... نو گلی خوشـــــخوئ خُـــــسرانی نمـود

با نـــکاحــــش محــفلی بر پـــا نـــهـــاد ... سه هـــزار خـــلق را مـــهمـــانی نمـود

خویش و اقــــوام گــِـرد او رقصیده اند ... مـُطربِ عـشق ساز و خوشخوانی نمـود

از محــــبت ها و مِـــهرِ مِــــهــــــربان ... بر تن و جــــــان رَخت الـــــوانی نمـود

بهـــرِ شُـــکرِ حـَــق برای مـــــــردمان ... تــُــحــفه ها بخشــــید و قــــربانی نمـود

آن  امـــــــــانیار از  امـــــــانِ داورش ... ذِ کـــــرِ  نــامِ پــــاکِ سُبـــــحـانی نمـود

بر طــــراوت همجـــلیسی داشته اسـت ... لُـــطــفـــها از  دربِ یـــــــــزدانی نمـود

 

بمناسبت عروسی محمد ناصر جان فرزند داکتر محمد عارف امانیار رئیس صاحب مالداری

 وزارت زراعت هفتم سرطان 1393

 

ای که کـــــردی رهی رسول دنـــبال ... بگــــذشتی ز جــاه و مـــال و مــــنال

با نــــــــکاح تار و ســــــوزنت دادند ... داده ئی در عـــوض انگــــشتر وشال

از رویِ مِـــــــــهر مـَـــهــرِ آن دادی ... هم گرفتی ز قوم و خـــــویش احــوال

بـــــــــرادر زاده ئی عـــــزیز دلـــــم ... ای که هـــــستی با شکــــوه و جــلال

بهــرِ یاران مـــــحـــمد ناصـــرِ, جان ... کــــرده ئی  احـــــترام ز روی کــمال

نو عــــــروس چـــــمن نصیب تو شد ... مـشمولِ تحصیل است و حُسن وجمال

محـــفلی خوش و با صــــــفا کـــردی ... خوش به حالت که هسـتی خوش اقبال

شُـــکرِ حق را کشیم که لطـــف نمـود ... بـــر آورده نـــــهــاد تـــــــرا آمــــــال

بر طــــراوت نیز معامـــــــــله شــــد ... ز سوی حق به شــــبِ مـــاه شـــــوال

بــــا  امـــــانت امـــــــــانـــــــیارشدیم ... کرده ایم زین وصــــال اســتـــــقــبال

 

 

بمناسبت عروسی محمد ناصر جان فرزند داکتر محمد عارف امانیار رئیس صاحب مالداری

 وزارت زراعت هفتم سرطان 1393 

در جــــوانی یـــــــاد گارِ بِه از ایـــن ... نیـــست بهــــــــتر بر تو یارِ نازنین

والدین اندر کــــــــنارت دست بدست ... رحـــمت است از سوی ربّ العلمین

با تو دارند  شور و شوق و هل هلـــه ... مــــیسرایند نغـــمه های دل نــشــین

نامــــــــزدِ شیــــرین ترا پــــاینده باد ... این بُود  بِه  بر تو از صد حورَ عین

گر رضای حــق طلب داری عــــیان ... خــــدمتِ مــــادر نمــــا اندر زمیــن

وای برحالِ طــــراوت روز حــــشـر ... گر به مــادر داشته است چینِ جبین

تا زنی چـــــشمی بهم  پـــــدر شــوی ... عــروس و دامــاد  مـــیگیری چنین

آن تقـــــاضا ها که از ایــــــشان کنی ... آن زمــــان دانی حـــــال صـــابرین

بر محــمد ناصرم راز نیست نــــهان ... شــــعله ئی فکرش بُوَد چـــراغ دین