25 ثور 1393 برای خواهر زاده ام عبدالکریم جان طرف که فوتوی شانرا در فیسبوک دیدم سرود ه طیب طراوت:
به طَرفِ بوستان دیـــــدم طـــــرَف را ... توانـــــستم رســـــــانم این هــــدف را ؟
بلی آن قـامــــت زیــــــبای ســـــــروم ... نمـایان کــرده است عِـــزّ و شرف را

به شــــرماند هـزاران خوش سخن را ... اگر ظـــاهر کــــند از لب صــــدف را  
به دیدار ِ ســـــخی در بلـــــخ رفــــتـه... زیارتـــــها کـند شـــــاه ِ نــــجـــــف را
عبــــادت هـــــای وی مـــــقبــول بـادا... بــــجا آورده است جـــای ِ سلـــــف را

نـــکرد ضــــایع نفـــــــس بی یاد ِ الله ... گرفت از هـــــر طرف راهِ تـــــلف را
ســــتایش از گلی روی و کـــــــمــالش... کنیم هــــر چند نـکردیم یک صلف را
طــراوت یاد گارِ از طــــــرف هسـت... خـــزاف خواهد خــزانه ئی خــزف را
سلف=گدشته گان , پدران و مادران.
خزاف = کوزه فروش و کوزه گر . خزف = کوزه .. خزانه = خزینه.
  صلف = گزاف گوئی.