جُـــز کتابِ حق نـــدیدیم همـچو فــرهنگِ عمــید ... گــفتِ حق آمد به سر تا این گــرفت رنگِ عمید

تالـــیف از حُــسنِ حَـسن داریم به دنــــیایِ دری ... فـــارَسیست مادر به لــــسانهـــای ارژنگِ عمید

خوانده ایم صد مثنوی و گــونه هــای شـــعر را ... هــــر نوای دلــــــــکش ما دان ز آهـــنگِ عمید

زاده است هــر واژه های نــظم و انظـامِ زمــان ... کی رســـد این ها همـــه با ثلثِ فـــرسنگِ عمید

مُـــستفید گـشتم به هر مصراع از درجِ صُــحَف ... گِـــرد همآیی شــــــــــده جـــمله ز آذرنگِ عمید

هـست این مشکل گشا بر تاجیک وفارس ودری ... روح و جانِ مــــــــا شـده امروز دل تنگِ عمید

ویژه گی هــای ادب هم هـــر کمالِ کِشت و کار ... همسری کی می توانند داشت با جــــــنگِ عمید

این مُرَتَّب هرکه دید گفت از سرِاخلاص وشوق ... وَه چـــه خوب دیدیم تمامِ گــــوهرِ نــــنگِ عمید

کی شـــوم بیــدار در دانش ســــــــرای آن ادیب ... تا نشــــــانه ای ندارم با ســــــر از سـنگِ عمید

بَـــس طراوت دیده ام با هـر قـــبادی هــای دهر ... این زبان است مــدیونِ آن کِلـک و آرنگِ عمید

آذرنگ= اندوه رنج و محنت . آذَرَنگ = آذر گون، آتش رنگ، روشنی، فروغ، پرتو، سرخ رنگ. ننگ = حیا ، شرم و  وقار.

سروده داکتر محمد طیب طراوت قبادی دوشنبه سیزدهم دسامبر 2021 مصادف به 22 قوس 1400 و نهم جمادی الاوّل 1443 .