سه شنبه 11 /04/2017 مطابق به 22 حمل 1396 سروده داکتر محمد طیب طراوت :

بوده ام یـک یــــــادگارِ مانــــــده گار ... در زمـانِ صـــــورتم بـــــود آشـکار

در زمـــین و در زمـــان و در ســـما ... هـــست صـدای این طــراوت یادگار

مـــــــانده گـار ای آیـتِ پـــــروردگار ... قـــامتِ توهـست قــــــــصرِ زرنگار

از تولـــد تــا دَمِ رفــــت در جـــــهان ... بـــــــهرِ دیـدارِ تو بـودم انــــــــتظار

ای بــــیا بشــنو چـــه آمـد برســــــرم ... رنج هـــجران دیده ام بـس بی شمار

روضه ئی رضوان نخواهم بی رُخت ... خـــواهــــمت باشی برایم در کـــنار

مـــــیروم تـا آورم دستت به دســــــت ... عـــرض حالِ خـود کـنم با شهسوار

گـــر شبی از مــهر کنی یک جلوه ئی ... قـــامتِ خـــــمیده گـــــــردد استوار

کمیاب و کامــــــــیابِ دهـــــر شــــوم ... می شـــوم از وصلِ دوستَم رستگار

با اُمـــــیدم که هــــمه ام تو شـــــــوی ... تا از این خــــانه روم دارالــــــقرار  

خوی وبویت درتن و این جـــان و دل ... هست برای این طــــراوت افـــتخار