شـــهـکارِ خلقتِ پـــروردگار ... هست جمالِ زن به عــالَم آشکار
8مارچ 2017 مطابق به 18 اسفند 1395 و 9 جمادی الثانی 1438 سروده داکتر محمد طیب طراوت
شـــــــــهــکارِ خـَــلــقَــتِ پـــــروردگار ... هست جـــــــمالِ زن به عــــــــالَم آشکار
آبـــــرو و عـــزتِ فـــــــــردوس شــــد ... بـــــانوانِ رضــــــــــوان گشت بی شمار
بـــــــــــهزیستی و رفاه با زن بــــــدان ... ســــــــوره ای رَحــــــــــمن دارد اعتبار
آفــــرید زن را خـــــــــــدای مـــهربان ... دان ابوالبــــــــــشر از آن یافــــته قـــرار
آه و فـــریاد ، نــــــاله و افــغان داشت ... در عـــــرفات ســـــخت مــــــینالیده زار
آخــــرِ کار با حــــــــوا هـــمراز شـــد ... از طــــــفیلِ بــــانویش یافت اقـــــــــتدار
مــــعرفت را آنکه او حـــــــاصل نمود ... زن اســـراریــست که آید در کـــــــــنار
چـشمه ای زم زم پـدید از دستِ اوست ... تـــــشنه ای آبــــش به هـــردم صد هزار
آن که از صدق آبِ زمـــزم نوش کرد ... در صــــــــــــراطِ مســــتقیم است استوار
از طـــفیلِ مــقدمش هــفت نور ریخت ... زان بــدست آمــــد هزاران شـــــــهسوار
توصـــــیف زن در جــــهان بسیار شد ... گــــر کــــنیم تعــــریف در لیل و نـــهار
هر زبان از وصـف زن عـــــاجز بُوَد
این ســــخن هســـت از طراوت یادگار
