سیاه گشت دامنِ عصیان به مثل بالِ کلاغ ... بصیر دیده ئی آن است که به بیند چو چراغ
به مناسبت شهادت حضرت امام حسين رض
سياه گـــــشت دامن عصيان به مثل بال كلاغ بصـــير ديده ئی آن است كه به بيند چو چراغ
مزاج كـــــفر درون شد به ظاهرش افــــــشا كه داد دســـــتور جنگ را عليـه آل بــــــــلاغ
كجــــاست مـــقبره ئی ملحــدي بروي زمين؟ كه اهل دين خــــــــدا رفت و آن نمـــود ســراغ
چنان اهل شـــــــفاعت به غم نشــانده ئی تو از اين عـــــــزا و اندوه كــــسي نگشته فراغ
چه شد دولت و دنياي تو يــــــــــزيد زمان به توست نـــــفرين ما از ســـرهر فكر و دماغ
ز چــهره هاي زیــــادان و منهوسان جهان هواي گــــــردون ارض را گرفت تـــــراكم ماغ
چــــــنان لكه ئی نــــنگي براي هر دو سرا تو اي فــــريفته اي دنيا جـــهنم است ز تو داغ
مهيب حــــادثه ئی را به اهل و بيت رسول
نمود عـــــرض تســــلي هـــمين طراوت باغ
ماغ = بخار و غبار آسمان . زیادان :مقصدم درین جا هم مانندان عبیدالله ابن زیاد که سرکرده لشکر یزید بود میباشد.
ارض = زمین . آل بلاغ = مراد اولاد نبی کریم ص که اهل تبلیغ دین مبین اسلام بودند و کلام با فصاحت و بلیغ داشتند.
مهیب = سهمناک , واقعه دلخراش و هولناک .