تجلی با داکتر طراوت قبادی شما

       تـــرجمه ئی درود  مغفــرت :

   دو عا لم بی او دایم در  ممات است ...  بروح  پاک شا ن هردم صـلواة است

   همه اسماء طـــفیل اسم  شان است ...  که اجسام جملگی از جسم شان است

   طفیل  تربت  آن  رحــمت  خویـش ...  بیا فشا ن بر تراب  شا ه  و  درویش

   طفیل صورت معـــــــشوق ئی خود ...  صور  را  کن  همه  محجوبۀ   خود

 

   به  روح  پر فــــــتوحِ  ســـــیدِ  ما ...  مکن از عــفو خــویش  تو نومیدِ ما

   ز نفسِ  آ ن  ا نفا س  کردی  پید ا ...  به  حُــب  خود همه  را کن  تو شیدا

   قلو ب ا ز قلب  آ ن  بید ا ر گردان ...   زَ هــــــر د یوانگی  هو شیار گردان

   قبور  از قبر  آ ن پر نو ر گـــردان ...   تو ظلمت را ز ایشا ن  دور گـــردان

   ز خـُلقِ  شان اخلاق  ده   سراسـر ...  ریاض از روضـــه ئی شان کن معطـر

             ...........................

   تو خفیه   را ز ها  با وی  نمو د ی ...  دو عا لم   کا ئنا ت  را  طی نمــودی

   به  آ نی   اوج  معراجش  نمو د ی ...  تو  نام خویش  به سرتا جش نمودی

   بیا  از  ما حجاب  و پـــــرده  بردار ...  که  از  آن راز ها  گرد یم خــبر د ار

   تو هر آلوده گی  از  ما  بـدر کـــن  ...  غــــــلام  عشق  آن خیرِ  بـــشــر کن

   بیا  ا ین دل  ز غیر  خود  جد ا کـن ...   مرا   فـــارغ  ز بنــــــد  او لیا  کـــن

   بصارت  ده   با ین  دو  دیدۀ   کو ر ...  دل   نا جــــور هر جا یی  بکن  جور

   الا ای   پـــــرده  پـــوش  بینیـــــازم ...  ز هر  آ لو د ه  گی   آ ور  به  را زم

   الا ای قاضـــی هر  جمله  حــــاجات ...  وصـــا لت  د ه  مرا  بر از  منا جات

   الا ای آرزویِ هـــــــــــــــــردمِ مــــا ...  به  عشق خویش  میا ور هیچ کمِ ما

   الا ای مُـــــدّعــــای هــــردو عــــالم ...   طـــفیل عــــــــــشق تست حوا و آدم

   الا ای خــواسته ئی  احمدِ جان هـــا ...   بروی او  بده  بر مـــــــا  امـــان ها

   الا ای حــــــــا فظ  اول و آخـــــــــر ...   از این د نــــیا همه را  مبتـــــــــلا بر

   الا ای  مو نس  هر  جان  شـــیرین ...  به بــوی خـــود  بده آن تخت وتمکین

   الا ای  آ رزو یی  ســــرور مــــــــا ...   مبــــر سایه ئی لطــــــفت از  سر ما

   الا ای آ شنا ی  جســــم و جـــــا نم ...  تو بر د ا ر ما  و من  را  ا ز میـــا نم

   الا ای  ما لک  هردم  و هـــــــر آن ...   رخت  بنما  که د ل ا ین د ا رد ا رمان

   الا ای  ما لـــک  روز  شمــــــــارم ...   رضـــا ی  تو  بو د  هـــر د م بکا رم

   الا ای ا ز تو خوا هیم  ا ستطــاعت ...  عطا لت  گــــم  شو د  با شیم  بطا عت

   الا ای مجمع  عشق  و کمـــــــالات ...  ز  روی  مـا  به  بر  ا ین  ا ستـــواآت    (چُملكيـها )

   الا ای  د لستــــا ن  و  د لبــــــر ما ...  مشـو یک  لحظه ا ی   د ور  ا ز برما

   الا ای هر چـه  را  تو  می پســندی ...   نمی  با شد  کسی  را هیچ  گــــزند ی

   الا ای تو سویق  هــــای  که  دادی ...   ند ارم  جز تو  د وست  ا عتمـــــا دی

   الا ای  حا فظ  هــر جسـم و جــانی ...  بتو میسپا رم  چون   تو هستی  با نی

   الا ای جان  و هـــم  جـــــا نانۀ من ...  تو  می   با شــی میــا ن  خا نۀ  مـــن

   الا ای تو  صـــــد ا ی قلب  نا لا ن ...  ز رحـــمت  نور و انوا رت  به  باران

   الا ای حق  که  پــیروزی  به باطل ...  مکن از  ذ کر  خویش ما را  تو غافل

   الا ای هــــادیی  راه  عنـــــــایـــت ...  بکن  در عشق  خویش  ما  را  فدایت

   الا ای تو طــبیب  مستمـــــنـــــدان ...  به  د ید ا ر ت  بـــیما را ن بخــــندان

   الا ای از  کرم  تو  رفتـــــه  گانرا ...   ز جـــود ت  دِه  بــهشت  جـاودان را

   الا ای حاکم  حا ل  و گـــذ شتـــــه ...   تو یی آ ینده  گانان  را ســـــر شـــتـه

   الا ای نظم  ا فلا ک  و هـــر آ نچه ...  بود  در آن که  خلق  کـــردی چنا نچه

   الا ای تو آن گــــو نه  به  بخشــــا ...   جمـــــا ل  خود  برای  جـــملــه بنمــا

   چو خا لق هستی مخلو قا ت داری ...  نه  تو چون  مثــــل  ما  او قا ت داری

   بود عا جز   زبا ن جمـــله  ذ را ت ...  ز وصف  یک صفت  از توصیف ذات

   ز توصیف  تو عا جز عقل  عا لــم ...  پر  پرواز  بده  امــــــــشـب  به بالـــم

   عظیم  و پاک  و هم  پـرورد گاری ...  نوشتم  نظم  خو یش  را  یا د گـــا ری

   از این خاک ضعیف مخـلوق داری ...  به هر  تن   سینه  و  صند و ق د اری

   د و عالم  جمله   اسرا ر  تو  با شد ... هــمه  ا فــزار  به  بازار  تو  بـــاشــد

   ز جمـــع  محتا جــا نــت  ا لا هـــــا ...  طرا وت  هســـت   نیا زمند تر  خدایا

   اگر هر چند  به  جان  کردم جـفا ها ...  تو کــــــــــــرده ئی بـــرای من وفاها

   به  تن  بد بختی  ها  د اشتم   روا دار ...  به  من  خوشـبختی ها کـردی  پد یدار

   به  د وستی ات  نبو د ه ام  سزا و ا ر ...  به  یک  جلوه  بجا ن کرد ی  خرید ار

   چوهوش خویش به گوش خود نها د م ... تو  با  این نفس  د ون  دادی  جهـادم

   شنید ه  ام   بگوش اصوا ت  اســر ا ر ... از آ ن  د ر  د ید ه   ام  آ مـــد  ا نوار

   چنان  مد یو ن  ا حسا ن  تو  هـــــستم ... که  با  تو  عهد  و  پیمــانم  به بســتم

   شکستم  پیما ن ها یم   هـــزار  بــــا ر ...  ند ا شته  ئی تو  یک  رنجی  روا دار

   ا گر ذ را ت عـــــالم هــــم  به  جــا یـم ...  به   پــا کی  یا د کنــــــند ت ای خدایم

   ترا د ر  سجــد ه  ها  پا کت بخـــو انند ...  برابر نــــــیست با دیدِ بی مـــــــــــانند

   به یک چشمــی که نیست ا و را ما نند ...  د وعا لم عقـل وعشقست بند در  بــند

   بدادی از بــــــــــرای بـــــنده ئی خــود ...  ز جـــان این تن نـمودی زنده ئی خود

   بجـــــا کی آید شــــــکر ا ین د و د ید ه ... بدار ما را ز غـیـــــر خـــود  رمـــــیده

   هرزمان از آن زمان تا ایـــــــــن زمـان ... جســــــتجو داریم ترا در هـــــر مکان

   زجا ن ا ین تن نمو د ی ز ند ۀ  خــــود ...  بد ا ن ما را به جمع بنــــدۀ  خــــــود

   هزا ران ســـــر به فـــرما نت بمـــا نیم ...  ترا شُـکرا نگی  ما کــــــــی تو ا نـیم

   تو بخشـید ی  سر  وجا نم به رحـمـــت ... ا ما نت گر  ســپا رم نـیســـت هـــمـت

   به هـر وصـفی تو یکــــتا ئی  هـیــشـــه ... نـهـا ل عــشق  من  آ بده  به ریــشـه

   ثـــنا خوان تو اسـت ذ را ت عــا لــــــــم ... ز روی حــب  نظــر ها کن به حـــالم

   بــیا د ر  د ل  نشـین  وســـــر وری کـن ... مرا  فا رغ  از این  تن پــروری کــن

   به هــــرسر چوکـــــییِ روح تو با شــــد ... حکم هــا ی تما م حـکـــــم تو باشــد

   اگر جــــان و دلی در تن به بــــــــیـنـــم ... زد ستـو را ت  تو ا ین فــن به بــیـنـم

   به سـر پـا یـنل گـلا ند گر کُـد با شـــــــد ... محـر ک سـا یــنو ا تـر یـل نُود  باشد

(پاینل گلاندغده ايست در مغز با وظيفه اي مهم )      (اِس آ نود:غُـدۀ است درقلب كه اولين ضربان قلب ازآن شروع ميشود)

   خلا صه ا ین حــیا ت مـــا تـو بــــا شی ... به تـن و صـف مـمـــات  ما تو بـاشـی

   ا لهـی هـیچ د ل و جـا نـی مه مـــیرا ن ... بــدان مـا را تو از جــــــــمـع اسـیران

   تـو ئی حـی لا یـمو ت و ا حد و یـکــتـا ... ند اری  کس به خو یش انـباز و هـمتا

   ز مر گ د ل نـجـا ت عــا لمــــــت  د ه ... به عـجـز هـمــچو ن نوائی آ د مــت  دِه

   محـبـت بـر د ل بــیــــــچـا ره ا م   د ه  ...  تو عشـــق خـو د بــا ین  آ وا ره ام ده

   بو قت جــــا ن گـرفــــــــتن ا ز تن مـن ... نصـیـبم جــــــــلوۀ ده ای شــــان مـــــن

   ا مـید و ا ر م بـه  د ر گـاهت  بـخوانی ...  مـرا ا ز جــــــمــع گـلـهــــــــایت بدانی

   تر ا ما یــــا د  هــــم د ا ر یـم  زبـا نی ...  نـد ا ر یم  جـز تو د یگـر دوست جا نی

   بجـا ن و د ل  چــنا ن ذ کـر تو د اریم  ...  کـه د ایم  با طـن و ظـاهـــــر عـــــیانی

   ا لا ا ی مقــتـد ر  بـر کل عـــا لـــــــــم ...  تـــــوانِ  ما تـــــوئی  د ر نـــا تــــوانی

   تو شـیـر ین لـب سـخن ا ز مهر گفـتی ...  شـکـا یــــت کــــــرده ام ا ز بد گـــمانی

   ز نا د ا نی خـــطا هـا و گـــنا ه ر فــت ...  بروی دوســت خـو یش  ما را بخـوانی

   ز تو صــبر و عطــا آ مد بــــــســـو یم ...  ولی  از ا ین طــرا و ت نـــــا جـــوانی

   بد ه نظــمــی برای  د ســـت  و پـــا یم ...  گــذر از  خـو د  کـــنم  نزد  تو آ یـــــم

   بــنه بر د ل  تو عــشقت ا ی عـز یز م ...  به قُـــــــــر بانـگاه  تو خونم  بـــریـزم

   بـد ه  تو فیــقِ خـد مــــت ا ز بــر ا یـم ...  به خـد مت گـاریی خَــلقَـــــــت بر آیـــم

   طـــــراوت معـترف با شـد هـمیـــــــشه ... که غـفــــلت با دل و جـــان کرده ریشه

   بیـــا د خـو د  مــرا  مسـرور گـــرد ان ... ز غــفــلت هـا مـــد ا مـــم د ور گر دان

    مـــرا  مـسرور گـرد ان خود به یا دت ... که باشــــم عـمر خــویش را در عبادت

   مــــنو ر  کــن  سـرا پـای وجـــــو د م ...  ز هــر  تا ر یـکی ا ز هـر  تار و پـودم

   به  هــر  و صـفی  د ا ری گـفـتگو یی ...  مگـر از  ما  نر فـــــته جـــــستجـــویی

   تو حـا ضـر و حضــوری ای عــز یزم ...  بـد ه  بر  روح  و جانــم ا یــن تمـــیزم

   به او صــا فت که  رحمـن و رحیــمـی ...  کــــــرم هــا  کـن بـــرا یم  از کــر یـمی

   ند ا ر یـم تـا ب عــد ل و ذ لـــــت تــو ...  به عـذ ر و زاری خـوا هـــیم عــزت تــو

   نــهـیـفـم لاغـرم  ز ر د م  ز ئـــــیر م  ...  ا گــر نادیــد ه رویــــت  مـــن  بــمــیرم

   به محــشر آ ب د ر رویــــم  نــد ا رم  ...  بــیـا ا کنـو ن بــه  نــشــــین در کـنـارم

   فـرا ق تو پــر یــشا ن کــــر ده مــا را ...  بد ه بــر جان و  دل عهـــــد و  وفــا را

   تو ئی حا ضـر تو ئی  نا ظـر به هر آن ... فقط جَــهـلم  مـرا  کـــــــرده  پـریــشان

   ز د ل جــا نم به تو تــســـــــلیم کر دم ...  به فـکـرم  چـهـره  ام  تـر ســــیم کـردم

   به  نـو ر خـو د  مــنو ر کُــــن چراغم ...  به دل  شـــــادی کـنم  بـا  جـان چرا,غـم

   به جـلو ۀ  تمـا شا ی  غـر یــــب  کـن ...  ز تو   دوریم  بـــیا مــا  را  قــریب کــن

   بیا جـــا ن  و د لم آ را م گـــــــــــردان ...  بـیا  ا ین  مـر غ  و حــشی رام گـــردان

   تـن و فکر م بـه یا د ت رام گــــــردان ...  مـرا فـا ر غ  ز بــنــــــــدِ نا م   گــر دان

   طـر ا و ت  ر ا ز پـیشم د ورگـــــردان ...  بـه  د ر گـا هـت مـرا  مــز د و ر گردان

   نمی خواهم مــزدی جـز نگـاهــــــــت ...  د لم ر ا  د ا ر د ر  حــفــــظ و نـگا هـــت

   بـد یــدار گـرچــــــه نــا ســــــــــزا یم ...  بد ه  تــو فـیــــــق و  ظـر ف ا ز بـــرایم

   هـر آ نچه  هـسـت با شد ا ز کمـــا لت ...  ز جــــمع  جــلوه  ها خـــواهم  جـمالـت

   شد م نـا لا ن و هـم حــــیران و زارت ...  بد یــــــــدار تــو ام  زار و نــــــظــــارت

   د و چــشم  ا نـتظا ر د ا رم همــــیشه ...  غـمــــانت  با دل  مــن کــرده ر یـــــــشه

   به بو ی خو د  مـرا سر شا ر گرد ان ...  بـروی  خـــود  مـرا بـیــــد ا ر گــــــردان

   همـیش ا ز بــهر تو د ا ر یم فغـــا نی ...  بده  بر دیـــــده  هـــــــــا نورِ  ز مــانــی

   بو د  بـذ ل  ز ما نه  بر د لـــــــم  یا د ... به دیـــــدارت بــــــگردم یک دمی شــــاد

   به شـا د ی  و سرور جا ن مرا گــــیر ...  تو فـــــکرِ خـا م و نــادان  مــرا گــــیــر

   نـد ا رد لـحظـۀ عـُــمـر اعتبـــــــــاری ... نـفس د ا ر د به  یا د ت عـذ ر و  ز ا ری

   به تـیغ عـشق سرم  ا ز تن چــــدا کن ... بــیا ا ی جــــــــا نِ مــن حـا جت روا کن

   به بـخشـا ما د ر غـمـــــد یــد ه ام  را ... مُنـــــوّ ر  کـــن به نو رش  د یـد ه ا م را

   به د نـــیا رنج و غـم بر د ل کـشـید ه ...  د می شـا د ی به عُـمــــــر خــــود ند یده

   ز غیر ت غـیر را  ا ز جـان جـد ا دار ...  عطـای خــود  بَـــــــــــرش اندر  قـفا کن

   تن وجـا نش ز غمهـا د و ر گـر د ا ن ...  بوصـل خـو د  او  را مـــــســرور گردان

   که او از من رضـــــــــــا باشد خد ا یا ...  مـرا  از غــــیر  جـــد ا کـن ا ی خـــــدایا

   نـد یم و یـا ر  وهـم  رازش تو باشــی ...  عـــــــزیــــــــز مـهربـان نـازش تو باشی

    بـهشت و باغ و بو ستا نش تو باشی ...  رفـــــیق و مـــــــــونـس جانـش تو باشی

   د لـش را  ا ز کر م کن  پـر کـــرا مــت ... او  را  ا ز یـاد  مده هــــــــرگــز فراغــت

   به بـــخشای پــدران و مـــــــادران  را ...  وَ هم خوا هـــر و هــــــم بـــرا دران  را

   پـــسران ,دخـــتران و قوم و خویشـان ...  مـــگردان  از دَرِ خویش کــــس پریشان

   جــمیع حقــــداران در انــتظــــارنــــــد ...  ز اشک دیــده گان گلــــــــــــها بـــکارند

   ندیدم کــــــس به تو تـــسلیم نــــباشــد ...  و یا غرق روخــــت  در میــــم نـــــباشد

   الـهی هر چه , هــستی در جهان است ...  هــــمه محــــتاج تو در هـــر زمان است

   تو خالـــــق و مخــــلوقــــــــات  داری ...   نـــباشــــد کَـــــس که تو تـــــنها گذاری

   ز علــــم تو, به عـــــالَم تــعلـــیم آمـــد ...  ز فـــــهم آن حـــبیـــبت تــــفــــهیم آمــد

   بروی جــــــان و آن جــــانانه ئی خود ...  مـــــران کــس را ز دربِ خــانه ئی خود