دووهم شعر : ۱۳۹۳  جوزا په میاښت کی : د داکتر طیب طراوت :

ښــــه سوه له چه مــا سره ، ماټه په خبر لری ...مــــاته ښــــکاره شوه ، چه چـــا سـره اترلری

ټور پیـکی لـــیدلی ؤم ورځ می باندی ټورسو ...اور په زړه می راغی  ته څومـره لرو بر لری

‌پوهــیږم چه پاچایی ځــان می سوزه ولی دی ...زر ســــیمو بڼو نو د کابـــل او په کــــــنر لری

دومره ډیر مـــــــین چه په نری تاته ولاړدی ... خدای پوهیـږی چه څومره مینانوپه محشر لری

شین لــمن دی دک دی د سرو زرو هر چاته ... پټه خـــــــزانی دی هر ځای چـه خپـل غر لری

اوس د قبادخیل سره خپل مینه دی ټینګه کړه ... مــــــخ می دی روښانه کړه  سل زره لمړ لری

ماته ګوره یو ځلی ، ناری او زاری کـــــــوم...  ولی طراوت ســــــره زړه دی مـــــــرور لری