دریم شعر د داکتر محمد طیب طراوت : دجوزا میاښت اتم ۱۳۹۳ :

ځنـــځیر په غاړه می اچولی دی ...زولانه د پـــښــه می تره لی دی

د اســـــــتا په ارګ په بنـــد یمـه ... ډرونده ژوند ښــــــــــــکلی دی

ویــــــنا د پاره زیار باســــــــــم ... روغـــــتیا نه  پاتـــــــیــدلی دی

ښه مــــــیــــنه لره مــــــا ســره ...زمــــــــا جــــفا تــــــــــلــلی دی

وفـــــا مـــاته ملـــګرتوپ کوی ... خـــــــپل به ټـــوګــه بلــــلی دی 

غـــــلــــیم له مانه پردی شووله... نه راځی اوس شــــرمـــیدلی دی

قباد خــیل ماڼی جور کړی دی ... ســـــــتا په هـــــیـــــله ژړلی دی  

طراوت زړه تاته تــــــنـګه سؤ... د هــغوی وخت چه تا لیــدلی دی