تجلی با داکتر طراوت قبادی شما

پنچشنبه شروع 12 و یک دقیقه  شب که تاریخ 29 نوامبر 2018 شروع شد مصادف به 8 قوس 1397 سروده داکتر محمد طیب طراوت قبادی :

به صــبر و حوصله ئی خود چو پیرِ کنعانم ... به حـُکمِ صـــورتِ زیــبا چو شیخِ صنعانم

درین زمانه عـــــزیزان ز من چه میپرسـید ... روم بـکوی نـــــگارم که با او مـــــــهمانم

نـــموده محفلی بر پا که تا کـــــــنم شــرکت ... اگر چه غـــرق ســــراپا به جمله عصیانم

نـــدای رعد و طوفان شد و لــــرزه بر اندام ... اول گفت که نه بـــخشم ترا به دامـــــــانم

ندای رَهـــبرِ آمد و گـــفت برای خــــــــــدا ... چنین کُن بـــیان که به جـــــمعِ افــــــــغانم

شــــــــدم معــــترفِ ناتوانی هـــــــــای بدن ... گذر نمـــــا تو از مـــن که بَـــس پریـشانم

صـــدای عفوِ او را گوش راست چنین شنید ... بروی عـــجزِ تو بـــخشیده ام از احـــسانم

و لــــیک بخششی نیـست عاصیانِ دیگر را ... گـــذاشـــته باز مرا در جــواب به جـریانم

بـــگو برای خدایت ، ای خـــدای کـــــــریم ... که جــمله عـــاجزیم  و ناتوان و نــــــالانم  

بگـــفت عُــذرِ همه را کنون که پیش کردی ... کــــنم عـــفوِ هــــمه که خـــــــدای دورانم

به خــــواب دیده طراوت دروغ نمی گــوید ... صدای رعد و طوفان بوده است به گوشانم

افغان = نالان و زاری کنان و عاجزان .