جمعه شب 22 نوامبر 2018 مصادف به دوم قوس 1397 سروده داکتر محمد طیب طراوت قبادی .

نمی دانــــــــــم که ســــروِ یا ســـنوبر ... هــزاران برگِ خـوشـــــبو داری در بَر

ســـــــرم را پــــیش پایت می گـــذارم ... چــــو دادی دیــــده ام را نــــــــورِ انور

نفــــــــــس هر دَم نــــماید رفت و آمد ... بُـــوَد امر از ســـــوی اول و آخــــــــــر

درین آمـــــد و رفــــــتش این شـــنیدم ... نـــــــــوا و نـــــغمه ها دارد ز دلـــــــبر

شــــنیدم عـــاشقِ در کـــوی معــشوق ... ســـــرو جان را نمود فــــــــدای رهــبر

خـــواصم هست بــــگردَم نُـه فلک را ... دهــــی بر بالِ من نـــــــــیروی شـــهپر

روم هـــــر جا که تا رویت به بـــــینم ... گــــرفته هـــــستیت هــــر جا ســراسـر

مـــرا شوقِ وصالت در جـــــهان بس ... بــــدانم بـــــــیش از دنــــــــــیای دیــگر  

هـــــمان خاکِ کفِ کفـــــشت عـزیزم ... پُر ارزش خــــوانم از طــــــــلای احمر   

طـــــراوت یادِ کس با دل نـــــــــدارد ... به جــــــــز نامِ شــــــــــــیرین،اللهُ اکــبر