سه شنبه 13 نوامبر 2018 مصادف به 22عقرب 1397 و 6 ربیع الاول 1440 سروده داکتر محمد طیب طراوت قبادی .

نفس به یادِ رُخـــــت ای گلم شـــــماره کـــنم ... حصولِ وصل ترا هــر شب استـــــــخاره کنم

از آن زمان که سروده است دلم غــلامِ تو ام ... به جـــز وصالِ تو از هرچه هسـت کناره کنم

چنانکه هست به سرم آرزوی رحمتِ عشــق ... کز آبِ صافِ او بر خَـــلقِ حق فــــــواره کنم

چه باشد این همه نورِ دُرُشتِ خـــورشیـــدی ... به نــــیمِ ذره ئی نورت اورا ســـــــــــتاره کنم

در اوجِ نُه فَلَـــکت نامِ اَحــــــــمدِ مخـــــــتار ... چو سوی عـرش روم روی دوست نظاره کنم  

فراقِ مخزنِ ثروت که هست دیده ئی دوست ... بــــــــــــــروی اُمـــیدِ دیدارِ آن گـــــــذاره کنم

چو پرسشی بمیان شد ز مــــــــــــنشأِ خلقت  ... بسوی صـــــــورتِ محبوبِ تو اشـــــــاره کنم

ز دستِ نـامِ تو ای که طـــــــــراوتت خوانی ... یــــخن به پــــیشِ طبـــــیبانِ جـــــان پاره کنم